Narcissus ve Echo

Michelangelo Merisi da Caravaggio, Narcissus (1597–1599), Galleria Nazionale d’Arte Antica, Roma.

Narcissus ve Echo’nun öyküsü, Antik Yunan mitolojisinin önemli anlatılarından biridir. Narcissus (Nergis), güzelliğiyle tanınan bir gençtir. Çevresindeki insanların ilgisine kayıtsız kalır ve kimseyi sevmez. Echo (yankı) ise bir orman perisidir (nymph). Tanrıların verdiği ceza nedeniyle sadece başkalarının söylediği son sözleri tekrar edebilir. Echo, Narcissus’a ilgi duyar fakat konuşma kısıtlılığı nedeniyle duygularını ifade edemez.

Echo, Narcissus tarafından reddedildikten sonra ormana çekilir ve zamanla yok olur, geriye sadece sesi kalır. Bu durum mitolojide yankının kaynağını açıklamak için kullanılır. Narcissus ise bir gölette kendi yansımasını görür. Onu gerçek bir kişi sanarak yaklaşır, fakat yansımasına ulaşamaz. Kendi görüntüsüne olan ilgisi zamanla onu tüketir ve ölümüne yol açar. Ölümünden sonra tanrılar onu, güzelliğini simgeleyen ve günümüzde nergis (Narcissus) olarak bilinen çiçeğe dönüştürür.

Bu öykü, iki farklı olguyu sembolize eder. Echo’nun hikayesi, karşılıksız aşk ve iletişim yetersizliği ile ilişkilendirilir. Narcissus’un hikayesi ise, kişinin kendine aşırı hayranlığını ve bunun sonuçlarını temsil eder. Psikolojide “narsisizm” kavramı, adını bu mitolojik karakterden alır.

Narcissus ve Echo’nun hikayesi, sanat, edebiyat ve psikoloji alanlarında sıklıkla kullanılmıştır. Ressamlar ve yazarlar bu öyküyü farklı şekillerde işlemiş, modern yorumlarda insan davranışlarını açıklamak için bir metafor olarak değerlendirmiştir.