Terentius Neo ve eşinin portresini gösteren fresk. Pompeii’nin MS 1. yüzyıla tarihlenen en ikonik eserlerinden biri olan Terentius Neo ve eşinin portresini gösteren fresk , Roma toplumundaki sosyal statü ve entelektüel derinliğin büyüleyici bir dışavurumudur. Eserde fırıncı olduğu düşünülen Neo bir rulo (rotulus) tutarken, eşinin elinde balmumu tablet ve düşünceli bir ifadeyle dudaklarına götürdüğü yazı kalemi (stylus) dikkat çeker. Bu ayrıntılar, o dönemde okuryazarlığın ve eğitimin sadece seçkinlere özgü olmadığını, yükselmekte olan orta sınıfın da bu kültürel değerlerle kendini tanımladığını gösterir. Figürlerin doğrudan izleyiciye bakan etkileyici bakışları ve yüz hatlarındaki gerçekçilik, Roma portre sanatının bireyselliğe verdiği önemi vurgularken, Vezüv’ün (Vesuvius) külleri altında günümüze kadar korunan canlı renkler bizi Eski Roma’nın günlük yaşamındaki saygınlık arayışına tanıklık ettirir. Bu nadide eser günümüzde Napoli Ulusal Arkeoloji Müzesi'nde s...
Philippe de Champaigne’in 1671 tarihli bu eseri, Memento Mori temasını en yalın haliyle sunar: Soldaki lale hayatın kırılganlığını, ortadaki kafatası ölümü, sağdaki kum saati ise durdurulamaz zamanı temsil ederek insana faniliğini anımsatır. Eski Roma'nın gösterişli zafer alaylarında, kalabalıkların alkışları arasında muzaffer komutana arkasındaki bir köle şöyle fısıldardı: " Respice post te! Hominem te esse memento! (Arkana bak! Bir insan olduğunu hatırla!)" Bu söz, komutanın başarı ve güç yüzünden kibre kapılmasını önlemek amacıyla söyleniyordu. Kölenin uyarısında doğrudan "ölüm" (mori) kelimesi geçmese de "insan olduğunu hatırla" diyerek aslında doğrudan ölümlülüğe atıf yapılıyordu. Bu fısıltı; komutana ne kadar güçlü olursa olsun diğer insanlar gibi fani olduğunu, bu yüzden kibirden uzak durup alçakgönüllü kalması gerektiğini hatırlatıyordu. Zamanla bu uzun uyarının bir özeti olarak literatüre geçen " Memento mori" (Öleceğini hatırla) ...