Philippe de Champaigne’in 1671 tarihli bu eseri, Memento Mori temasını en yalın haliyle sunar: Soldaki lale hayatın kırılganlığını, ortadaki kafatası ölümü, sağdaki kum saati ise durdurulamaz zamanı temsil ederek insana faniliğini anımsatır. Eski Roma'nın gösterişli zafer alaylarında, kalabalıkların alkışları arasında muzaffer komutana arkasındaki bir köle şöyle fısıldardı: " Respice post te! Hominem te esse memento! (Arkana bak! Bir insan olduğunu hatırla!)" Bu söz, komutanın başarı ve güç yüzünden kibre kapılmasını önlemek amacıyla söyleniyordu. Kölenin uyarısında doğrudan "ölüm" (mori) kelimesi geçmese de "insan olduğunu hatırla" diyerek aslında doğrudan ölümlülüğe atıf yapılıyordu. Bu fısıltı; komutana ne kadar güçlü olursa olsun diğer insanlar gibi fani olduğunu, bu yüzden kibirden uzak durup alçakgönüllü kalması gerektiğini hatırlatıyordu. Zamanla bu uzun uyarının bir özeti olarak literatüre geçen " Memento mori" (Öleceğini hatırla) ...
Cursus Honorum'un kariyer basamaklarını gösteren yapay zeka ile hazırlanmış temsili bir görsel. "Onur (veya Şeref) Yolu" olarak adlandırılan cursus honorum, Romalı bir siyasetçinin quaestorluktan başlayıp consul'lüğe kadar uzanan kariyer basamaklarını ifade ederdi. Bu siyasi kariyerin temeli orduda geçirilen yaklaşık on yıllık askeri hizmetle atılır ve bu sayede aday, devlet idaresine geçmeden önce Roma askeri disipliniyle harmanlanırdı. Bu hazırlık evresinden sonra başlayan kariyer yolculuğunda sırasıyla quaestor, aedilis (veya pleb kökenliler için tribunus plebis), praetor ve son olarak da consul olunabiliyordu. Bu yolun onursal olarak nitelendirilmesinin temel sebebi magistratların görevlerini hiçbir ücret almadan yapıyor olmalarıydı; aksine bu makamlara gelenlerin kişisel servetlerini kamusal işler için harcamaları beklenirdi. Bu sebeple bu memuriyetlerde bulunanların varlıklı olmaları gerekiyordu. Sistemin temel amacı devletin en kritik kararlarını verecek kişile...