Aphrodite ve Ares

Savaşın Dehşetleri - Ares'i savaştan vazgeçirmeye çalışan Aphrodite ve Eros, Peter Paul Rubens, 1636.

Yunan mitolojisinde Aphrodite ile Ares arasındaki gizli ilişki, aşkın büyüleyici zarafeti ile savaşın yıkıcılığının tutkulu çatışmasını simgeler. Aşk ve Güzellik Tanrıçası Aphrodite, Zeus'un isteğiyle zanaatkâr ama topal tanrı Hephaistos ile evlendirilmiş olsa da aradığı tutkuyu çekici ve heybetli Savaş Tanrısı Ares'in kollarında bulur. Olympos'un gözünden uzakta yaşanan bu yasak birliktelik, yalnızca fiziksel bir çekimi değil; kaotik arzularla uyumun, yani zıt kutupların kaçınılmaz etkileşimini temsil eder. Nitekim bu tutkulu aşktan doğan çocuklar da bu dengenin yansımasıdır: Biri savaşa eşlik eden Phobos (Korku) ve Deimos (Dehşet) iken, diğeri zıtlıkların birleşimini temsil eden Harmonia (Uyum) ve iki tanrı arasındaki tutkunun bir ürünü olan karşı konulmaz aşkın simgesi Eros'tur.

Ancak her şeyi gören Güneş Tanrısı Helios'un bu gizli ilişkiyi Hephaistos'a haber vermesiyle hikaye mitolojinin en ikonik intikam sahnesine dönüşür. Usta zanaatçı Hephaistos, görünmez ve kopmaz ağlardan bir tuzak hazırlayarak aşıkları yataklarında çaresizce yakalar ve Olympos'un tüm tanrılarını bu rezalete şahit olmaya çağırır. Tanrıların kahkahalarıyla yankılanan bu sahne, Deniz Tanrısı Poseidon'un araya girip tazminat için kefil olmasıyla son bulur. Ağdan kurtulan Ares utanç içinde Trakya'ya, Aphrodite ise Kıbrıs'a kaçar. İronik biçimde bu trajikomik tuzak, tutku ve şehvetin akıl ve ustalık karşısındaki kırılganlığını simgelerken; yaşanan rezalete rağmen iki tanrı arasındaki aşk devam etmiştir.

Kaynaklar

Can, Ş. (1994). Klasik Yunan Mitolojisi. İnkilap Kitabevi.

Erhat, A. (1996). Mitoloji Sözlüğü. Remzi Kitabevi.

Grimal, P. (2012). Mitoloji Sözlüğü : Yunan ve Roma (S. Tamgüç, Çev.). Kabalcı Yayınevi.

Homeros. (2016). Odysseia (A. Erhat ve A. Kadir, Çev.). Türkiye İş Bankası Yayınları.